Nora Roberts

De boeken van Nora Roberts heb ik leren kennen door mijn medeblogster Femke. Op haar aanraden heb ik “Begraaf het verleden” gekocht en sindsdien ben ik een grote fan. Al vanaf de eerste pagina’s was ik volledig in de ban. Ik vind dat de boeken een kruising zijn tussen Santa Montefiore en Agatha Christie, romantiek verweven met moord. De schrijfstijl van Nora Roberts is ronduit subliem. Ze wisselt naadloos tussen de standpunten van het hoofdpersonage en dader/moordenaar. Het vloeit zo mooi in elkaar over en toch weet je meteen als lezer vanuit welk standpunt je aan het lezen bent. Echt een prestatie! De boeken zitten goed in elkaar en bevatten leuke en soms onverwachte plotwendingen. Ze houden je letterlijk vast tot de laatste pagina’s, waar alles mooi samenkomt. De boeken van Nora Roberts zijn echte aanraders om te lezen!

Droomwereld

Droomwereld vertelt het verhaal van Eve Benedict, een gevierde actrice uit Hollywood, en Julia Summers, de schrijfster van haar biografie

“Droomwereld” is nog maar het vijfde boek van Nora Roberts, dat ik ooit gelezen heb. Maar als ik dit vergelijk met de andere boeken, vind ik dat “Droomwereld” niet echt de, wat ik de gewone Nora Roberts structuur noem, volgt. In de andere boeken is er meer afwisseling tussen de verhaallijn van het hoofdpersonage en die van de dader/slechterik. Iets wat ik altijd enorm leuk vind bij haar, vooral omdat het zo vloeiend gebeurd, zonder bruuske overgang. Je weet gewoon vanzelf, zonder dat zij het expliciet aangeeft, vanuit welk standpunt je aan het lezen bent. Dit verhaal spitst echter zich meer toe op meer emotionele, romantische aspecten van het leven van de personages. Misdaad zit er wel overal een beetje in verweven, maar pas naar het einde toe wordt het echt serieus.

Ik vind het een mooi verhaal, dat goed is opgebouwd, met vloeiende overgangen tussen heden en verleden en leuke, soms onverwachte wendingen. Het enige wat ik miste op het einde, was een epiloog, waarin nog wat meer uitleg stond over hoe het al de personages uiteindelijk vergaan is. Natuurlijk kan je daar zelf wel voort over fantaseren, maar ik vind het altijd leuk om te lezen hoe de schrijfster hier zelf over dacht.